Anlıyorum seni çocuğum,
Doğar doğmaz teknolojiyle gözünü açtın bu Dünya’ya,
Büyüyüp gelişebilmen için sevgiye ihtiyacın vardı,
Anlıyorum seni çocuğum.
Zihnini ve kalbini açacak olan ailene ihtiyacın vardı,
Ama onlar seni tablete,telefona emanet etti,
Büyümeyi,ilgiyi ve sevgiyi ailende değil de
Teknolojiden ve dışardan öğrendin çocuğum.
Anlıyorum seni çocuğum.
Ellerinden tutulmak ve sıkıca sarılmak istendin,
Kalbini iyileştirecek olan sevgiye bağlanmak istedin,
Bunun için isyan edercesine ağladın,
Ailen seni anlayamadı.
Anlıyorum seni çocuğum.
Şımartılmak senin suçun değildi.
Hatalarını görmek ve kabul etmek istedin ama sana fırsat verilmedi.
Gözlerin doluyor doldukça her istediğin oluyordu.
Sen de öğrendin artık
İstediğin şeylerin olabilmesi için ağlaman gerektiğini.
Anlıyorum seni çocuğum.
Ailende bulamadığın sevgiyi dışarda aradın.
Dışarısı senin kadar masum değil çocuğum.
Ruhunu ve kalbini ailenden başkası tamir edemezdi.
İnan bana çocuğum bunların hiçbiri senin suçun değildi.
İşte bu yüzden
Seni çok iyi anlıyorum çocuğum.