4
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
120
Okunma
Üşümüştü tüm bedenim
sevgimi sarıp korumaktan
yorulmuştu gözlerim
ela bakışlarında esrikti
sıcacık kucağım
buz kütlesi gibi olmuştu
sonra
donup kalmıştı yüreğim
Sevgiydi benimkisi
hemde kocaman bir sevgi
Çünkü emekti
Yoğrulmuştu hamur gibi emekten
Oya gibi işlenmişti kalplerimize
şarkımız geldi aklıma
yıldızlarla dolu
mavi atlasta melodisi çalardı
geçmişe götürse de beni
sevgi dolu günlerimin
sen yokluğu korkusu sarmıştı
takvim yapraklarında kalmıştı artık
koca bir hayat
ve
sen yoktun
ben ise yalnızdım
Yoktun
her adım atışımda sana doğru
adını fısıldıyordum sarkı misali
resmini çiziyordum gözlerimde ki tuvale
siyah beyaz
her çizgisi sevgiyle doluydu
ve şimdi o resim
ne yazık ki anılarda kaldı.
7 mart 2026 NiCeL
5.0
100% (9)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz