Lâ - I

Senin îmân dediğin şey, hep “Lâ” ile başlar,
“Lâ”sı olmayanı şeytan, ılık suda haşlar.

Cân da, cânân da Rabb-i A’lâ’ın, eyle teslîm,
Ahrette içmeği dilersen, ker’ âb-ı tesnîm.

“Lâ” düstûrun olsun her dem, ömrün tamâmına,
“Lâ” ile eresin, Fenâ Fi’llâh makâmına.



🌜 🌞 🌛 🌜 🌞 🌛 🌜 🌞 🌛 🌜 🌞 🌛 🌜 🌞 🌛



Lâ - II


“Lâ” ile başla, kavuşmak istersen Vâhid’e,
Budur ilk samîmî adım, gerçek mücâhide.

“Lâ” dehlizinden geçen anlar, hikmet-i meâli,
“Lâ”yı derk edenin önüne saçılır leâli.

“Lâ” hecesin’ öğren, gerisin’ ardında bırak,
O’dur Sâil, O’dur Fâil ve yine O’dur Hakk.


Mâhir kalemden inciler:


“Lâ” süpürgesiyle süpür, gönlündeki mâsivâyı,
Ancak böyle bulur rûhun, ol mukaddes deryâyı.

Varlık dâvâsından vazgeç, “Lâ” potasında erisin,
Ki her zerrede “İllâ”nın, o eşsiz nûrunu göresin.
Ebuzer Özkan