Dön bana sevgilim,
Kıştan kurtulan baharın ilk nefesi gibi gel,
İçimde üşüyen dallara kon
Ağır ağır açan çiçeklerin müjdesiyle…
Sensiz her gün biraz daha çorak,
Her gece biraz daha ayazdı içim.
Rüzgârın sesi bile kırık dökük,
Güneşin ışığı bile eksikti gönlümden.
Dön bana…
Karanlıktan çıkan bir yol bul kendine,
Ve o yolun sonuna beni koy.
Yorgun omuzlarına düşen bütün dertleri
Bir gülüşünle silecek kadar seviyorum seni.
Bahar gibi gel,
Toprağa dokunan yağmur gibi gel,
Yıllardır susuz kalmış kalbime
Bir damla umut, bir nefes sıcaklık bırak.
Dön bana sevgilim,
Çünkü sensiz tamamlanmıyorum.
Çünkü senin adın anılmadan başlamıyor sabahlarım.
Çünkü ne kadar uzak olursan ol
Sana koşan kalbim, hâlâ aynı aşkla atıyor.
Gel…
Gelsin göğsüme yaslanan huzurun,
Gelsin parmaklarıma dolanan sevdan,
Gelsin gözlerinde sakladığın o büyülü bahar.
Dön bana sevgilim,
Gel ki her şey yeniden filizlensin.
Gel ki ben,
Sana kavuşunca yeniden
Kendim olayım.