Kıymetli ZARALICAN bacım zamanın, mekanın ve kimliğin birbirine karıştığı, melankolisi yüksek bir varoluş haritası gibi. Kelimelerin seçimi, okuyucuyu güvenli bir limandan alıp o "başka bir yalnızlığa" açılan kapıdan içeri itiyor.
​Şiirindeki derinliği ve imgeleri şu birkaç noktada çok etkileyici buldum:
Cebimde kırılmış bir anahtar" ve "ters cepli saatler" ifadeleri, zamanın artık bir araç olmaktan çıkıp bir engele dönüştüğünü harika özetliyor. Zaman artık bir yere varmıyor, sadece orada duruyor.
​Kendi göğsümde kısa süreli bir kiracıyım" dizesi, insanın kendine yabancılaşmasını anlatabilecek en vurucu cümlelerden biri. Kalbin bir "gölge" olarak tasvir edilmesi, içsel boşluğu somutlaştırıyor.
​Sevilmeyi "yarım bırakılmış bir cümle" olarak tanımlaman ve "nokta olmaya cesaret edememek" metaforu, belirsizliğin verdiği o hem tatlı hem de acı verici sığınma halini çok iyi yansıtıyor.
​Finaldeki "insanın kendini başka bir göğüste bulma ihtimali" vurgusu, tüm o karamsar havayı bir umut ışığıyla, ama sarsıcı bir umutla kapatıyor. Aşkı bir düşüş değil, bir yer değiştirme olarak görmen çok özgün.
​Şiirin genelindeki "yanlış dikilmiş cep" ve "çalınan kalp" teması, sürrealist bir tabloyu andırıyor..
Kalemin daim olsun ZARALICAN