4
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
196
Okunma
Bir vedaya gönlüm yok,
adını uğurlayacak kadar güçlü değilim.
Kapıya kadar gelir hüzün,
ama elim varmaz tokmağa.
Ve eğer gidersen,
ardından kapanmaz hiçbir kapı içimde;
perdeler rüzgârı tutmaz,
duvarlar sensizliği saklayamaz.
Ben yine aynı yerde,
adını akşamın alnına yazarken bulurum kendimi.
Bir vedaya gönlüm yok;
çünkü her ayrılık biraz ölüm,
her susuş biraz yıkım.
Ben yıkıntılar arasında
adını fısıldayan son duayım.
Kal desem kalır mı zaman?
Git desen gider mi içimdeki sen?
Bilmem…
Ama bilirim —
bir vedaya gönlüm yok,
çünkü seni kaybetmeye
kelimelerim yetmez.
5.0
100% (4)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz