Boş versekte olur artık
Zaten zamanın çehresi de yok
Hayat dedikleri çoktan
Yaşar iken dahi sizlere ömür
Daha ne kaldı ki şuracıkta geriye
Bir varmış bir yokmuş
Ha bir yokmuş ha bir varmış
Var gibi yapsakta neye ki bir fayda
Ölmüşlüğün çaresi
Hayal kurmaksa rüyalarda,
Ne fark eder
Ha renkli ha siyah beyaz
Ha sinemaskop,
İpini koparan gelmiş
Sen hariç
Gel de şimdi gökyüzüne uç,
Ak bulutlar terk edilmişliğin
Son perdesi
Ha kapandı ha kapanacak,
Umurda olunmamak
Karanlığın gölgesine inadı gibi
Sen yoksan ben de yokum misali,
Ay bat artık
Güneş doğ gari
Göz gözü görsün
Kalplerin kör olduğu şu cihanda,
Belki son bir şans
Elvedalara
Hoşça kallara
Yol almaya başlayacak iken
Yalnızlığın ıssız sonsuz koylarına,
Ah can ah canan
Ne demeli kaderin böylesine
Ben ettim sen etme’den gayrı
Sevmek ise tek suçumuz
Sevilmeyi bekler iken
Nefessiz soluksuz,
Yine de
Kalırsa kalsın
Her şey yerli yerinde
Tadını tatmak dahi
Bence yeter de
Artar da
Kahır edici şu dünyada...

Berlin, 16.02.2026

Talat Özgen