Beklenmeyen zamlar yağdı taş gibi,
Cebinden paralar uçtu kuş gibi,
Ne güldü, ağladı gözde yaş gibi,
Umutları suya düştü emekli.

Yüreğinde umut kuşu uçuyor,
Gece uykusundan dünden geçiyor,
İşte gelmiş zamlar, aç dövünüyor
Gönlü tok, karnı aç işte emekli.

Sabahı beklerken gece uzuyor,
Cebindeki para,pula dönüyor,
Bir hayal kurarken düşler sönüyor,
Onurla yolunu arar emekli.

Düzen ağır yükle sırtı büküyor,
Her yeni zam ise yürek burkuyor
Bir lokma ekmekle günü çakıyor,
Adaleti özler, şaşmış emekli.

Görün olacaktı bahar dalları,
Yeşerip açardı umut yolları,
Bir gün gülecekti yorgun yılları,
Umuda tutunmuş ,bekler emekli.

Yarında umut var diye bakıyor,
Gözlerinden kanlı yaşlar akıyor,
Görün toklar, ceplerinde saklıyor,
Gönlü dolu ,cebi boştur emekli.

Bir gün doğacak güneşten ışık,
Karanlık dağılır, kalamaz artık,
Hak yerini bulur, adalet açık,
Umudu yeniden kurar emekli.

Yürekte yaradır emek acısı,
Gece gündüz bitmez, derin sancısı,
Dönüpte bakmıyor, insan avcısı
Yokluk mecburiyet,öyle emekli

Alın teriyle yoğrulmuş altın yılları,
Bir lokma ekmekle geçmiş yolları,
Yürekte yeşerirken umut dalları,
Tek, tek dökülüyor söyle emekli.

Kış günü soğukta evde duramaz,
Kim bilir halini kimse soramaz,
Bir lokma ekmekle karnı doyamaz,
Eti kim bulmuşki bulsun emekli.

Cebinde yok diye çare arıyor
Bir tas çorba ile günü dönmüyor,
Soğukta titriyor soba yanmıyor
Yaz ayında bile ,üşür emekli.

Gönül kalemim de küsmüş yazmıyor,
Düzen bozulmuş da, ondan kızıyor
Emekli denince, bağrım eziyor,
Emeği yok olmuş , İnsan emekli

Yazan . Gönül Parıltı