İSTANBUL
Bir tesadüfle
Koşa,koşa sana geldim İstanbul
Sana sevdiceğim desem değilsin
Rüyalarımdaydın,oysa
Rüyalarim da seslenişini duydum
Yürekten , çağırıyordun,
Yıldızlara yazdıgım hayallerimi
Sana anlattım sonunda
Her oturduğum sahilde
Gözlerimde sen ,
Ellerim seni çizerken pencerelere
Yapayalnız kaldigım sahillerde
Anlatamadım sana,yüregimdeki,
Hasreti ,özlemi şiirlerin içinde saklıydı
Bir korkuyla ,cevherleyip sakladığını yüzünü
Yüzündeki yaşanmamiş yılların hüznü,
Bir sessizlik gibi çöktü üzerime.
O an anladım İstanbul,
Seninle konuşmak bazen susmak demekti

Kimine göre çok büyüksün,
Kimine göre çok küçük.
Fakir için gizli bir hazine,
Zengin için sıradan bir düş.

Her köşende saklı bir umut,
Her adımda gizlenen bir sır.
Sen hem görünür hem görünmez,
Ruhunla,
Ruhuma dokunan sonsuz şehir.

Bir yanda hüzün, bir yanda sevinç,
Bir yanda ayrılık, bir yanda kavuşma.
İstanbul, ulaşanların kabusu,
Ulaşamayanların rüyasısın.
Her satırda bir duygunun izi, her kıtada bir yolculuğun sesi var.
Kimi zaman sevgiliye ,sevgiyle seslenirsin.
Kimi zaman umut, kimi zaman hüzün, kimi zaman kavuşma…
İstanbul, hem büyük hem küçük; hem kabus hem rüya.
İstanbul’un zaman ,zaman güldügü günlerde olurdu elbet.
Bu gün bir çocuğun , hüzünlü gözlerinde gülerken, seni gördüm,
Kaybolan umudunu,hiç gerceklemeyecek hayallerini
Çocuk yüreğine bastığı acılarını,yarım gülüşünü hangisini anlatabilirim İstanbul
İşte yine bu gün yüreğimin insan tarafında,hüzünle,
Dokunduğun bir bam teli daha koptu.
Bu gün her satırda İstanbul’un ruhu gibiyim ,biraz yorgun ,biraz hüzünlü ,biraz sessiz ,yinde umutla direnen bir ruhla yola , çıkmanin vakti İstanbul...

________
Bu şiir, şehrin taşlarında saklı sırları,
rüzgarında taşıdığı umutları ve kalbimizde bıraktığı izleri dile getiriyor.
Her dize, İstanbul’un ruhuna dokunan bir serzeniş.

Yazan.Gönül Parıltı
03.02.2026