Güneş batar iken kaleye karşı,
Ezanla şenlenir Urfa’nın çarşı.
Mevla’ya yükselir gönlün yakarışı,
Dualar şehridir şanlı Urfa’mız.

Balıklıgöl içre sırlar gizlidir,
Taşları nakışlı, dertler izlidir.
Toprağı bereket, yolu nazlıdır,
Sabrın harmanıdır şanlı Urfa’mız.

Nemrut’un kibriyle yükselen kule,
İbrahim aşkıyla döndü bülbüle.
Ateşler su oldu, kül döndü güle,
Aşkın deryasıdır şanlı Urfa’mız.

Harran Ovası’nda rüzgarlar eser,
Kümbet evlerinde zaman el keser.
Kim gelse bu yere, canından geçer,
Maziye köprüdür şanlı Urfa’mız.

Sıra gecesinde bağlamam inler,
Sanki her bir taştan bir tarih dinler.
Kaybolur dertler de, biter tüm kinler,
Dostluğun yurdudur şanlı Urfa’mız.

Eyyüp Peygamber’in sabır makamı,
Orada silinir kulun her gamı.
Şifa pınarları yıkar akşamı,
Ruhun ilacıdır şanlı Urfa’mız.

Daracık sokaklar, yüksek duvarlar,
İçinde saklıdır nice baharlar.
Kuşlar bile sanki Hakk’ı anarlar,
Zikrin mekanıdır şanlı Urfa’mız.

Acı isotunda sevda tadı var,
Her bir köşesinde bin bir yadigar.
Tarihin kalbinde bitmez bir bahar,
Ömürlük hatıradır şanlı Urfa’mız.

Balıklar yemlenir huzur içinde,
Gönül huzur bulur başka biçimde.
Dünyanın başlangıcı var bu seçimde,
Köklerin yurdudur şanlı Urfa’mız.

Aşık Turhal söyler, Urfa bir destan,
Suyu şifa verir, her yanı bostan.
Ayrı düşmek zordur böyle bir dosttan,
Gönül emanetidir şanlı Urfa’mız.

Hüseyin TURHAL