Biliyor musunuz…
Bazı insanlar severken kaybeder.
Bazıları da kaybetmek için sever.
Ben mi?
Ben sadece birini ömrüm sandım.
Meğer ömür dediğin şey…
Bir vedaya kadarmış.
Şimdi soruyorum size—
Sevmek mi suç,
Yoksa yanlış kalbe denk gelmek mi?
Benim itirazım var!
Gidenlere değil…
Yarım bırakanlara var!

“Yansın Bu Dünya”

Ben böyle aşkın içine isyanımı gömerim,
Sevdim diye mi suçluyum, hangi günahı öderim?
Gözlerin cennet dedim, cehennemi tattım ben,
Bir tebessümün uğruna ömrümü sattım ben.

Sokaklar şahidim olsun, duvarlar anlatsın halimi,
Sen giderken çaldın benden yarım kalan kalbimi.
Ne dua kaldı dilimde ne sabır avuçlarımda,
Adını her anışımda kan dolar dudaklarıma.

Yansın bu dünya, yansın geceler,
Aşk dediğin buysa batsın hevesler.
Ben sana ömür verdim, sen bana keder,
Yansın bu dünya… içimdeki yangın sönerse eğer.

Seni hayat bildim, kalbimi serdim önüne,
Sen hoyratça bastın en kırılgan yerime.
Şimdi aynalar bile yüzüme bakmıyor,
Sensiz geçen her saniye içimde çoğalıyor.

Yansın bu dünya, yıkılsın üstüme,
Adını kazıdım kanımla göğsüme.
Sevda buysa eğer, alsın canımı kader,
Yansın bu dünya… ben zaten sönmüşüm meğer.