Yakmak ile bitmez acılarımız
Öyle kor öyle har ki nefretimiz
Kavgalarımız var asıl yanması gereken
Dikiş tutmayan bu vakitsiz sökük
Hangi terzinin elinde kaldı yarım
Bir kuşun kanadına asılı kalmış gökyüzü,
Düşse incinecek, uçsa yorulacak.
Belki de bir tebessümün o berrak yüzü,
En beklemediğim kuytuda karşıma çıkacak

Yarın,umuda dair cümlelerimiz olmalı
Elimizde ağır mı ağır bir kahır var
Gözlerimi kapatsam çarpıyor duvarlar
Kapatmasam karanlık yarınlar
Korkuyorum umut ne zaman aydın olacak
Derin bir vurguyla yazılmış alın yazımız
Parmak izleri acıtıyor içimizi

Sancılı doğmuş sabahımın güneşi
Dramatik gerçek hayattan almış demini
Yine de susuyorum ey hayat,
Sustukça büyüyor içimdeki ihtilal.
Yama dikiş tutmazsa, yeni bir kumaş gerek
Varsın olsun her günümüz biraz eksik

Keyfim yok bugün
Bütün müzikler bana çalınıyor
Sanki kahraman benmişim gibi
Geçtiğim sokaklar pamuk ipliğine bağlı
Gözlerim kançağı
Aynaya bakmaya cesaretim yok

Bu nasıl bir hayat bu nasıl bir yaşam
Bir yolu olmalıydı bir çözümü olmalı
Geçmişime dönüp bakmak istedim
Gidip gelen suretler,yarım kaldı cümleler
Gelgitler dolu yamalı bu hayat
Bazı yaşamlar da birbirine yapışmış
Olumlu ya da olumsuz, pozitif veya negatif

Yırtık bir libasa ait olmayan
Parçadan yama yapmak gibi
Başka bir günün yarım kalmışlığıyla
Yine yeni güne gözlerimi açtım
Ayağımla basasım gelmedi sokağa
İliklerime kadar yalnızlığı hissettim
Gerçekleşmeyen hayallerin sonunda
YEŞİLIRMAK