2
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
76
Okunma

UNUTULMUŞ BİR BULUTUM
Eski bir ajanda,
kapağı yırtık köşesi yanık.
Tozlu sayfaların arasında,
Unutulmuş bir bulutum.
Sıkışmışım artık,
Fotoğraflarımız sararmış
Yüzlerimiz duruyor.
Sen yoksun,
İsimlerimiz eksik
Tarih karışık.
Bu defterin ortasında,
boğulmuşum.
🫶 🫶 🫶 🫶 🫶 🫶
Seninle son cümleler,
Hâlâ yarım,
Hâlâ kırık.
Dilimin ucunda asılı,
Söylenmemiş
İçime sıkıştı
Seninle son cümleler.
Çizik çizik,
Yarısı silik.
Sayfalar bitti,
Günler bitti
Bu hikâye hâlâ bittik..
🫶 🫶 🫶 🫶 🫶 🫶
Defterin kenarına notlarım,
aceleyle atılmış.
Ellerim titrek,
“Geri dön” yazmışım ufak harfle.
Üstü çizilmiş,
Yine de net.
Bir bilet parçası,
İki durak uzakta
Elimde yanıkları,
Tarihi geçmiş,
Anlamı kalmış.
Kalbimde paslı bir kapı çalınır,
Açılmaz kapalı artık..!
🫶 🫶 🫶 🫶 🫶 🫶
Yırt gitsin dersen de,
Elim varmaz
Donup kalırım.
Bir bulut gibi dolanırım.
Bu oda’da,
Bu takvimler
Bu duvarda kalır.
Kafamda eski filmler,
siyah beyaz.
Hep aynı sahne dönüp durur,
ben ayakta.
İçimde kırık cümleler,
yarım dua’da.
Kimse duymadı,
sustu duvarlar.
Yüzüme yapışmış eski etiketler,
"Sus", "dayan", "büyü", hepsinde emirler.
Aynam bile bakmaktan yorulmuş,
Yarım kalmış bir şarkı gibiyim, unutulmuş..!
🫶 🫶 🫶 🫶 🫶 🫶 🫶
Korkularım çekmecede, hepsi kilitli,
Kimse açmasın diye içi titrekti.
Beni büyütenler bana hep sus dedi,
Ben sustukça içimde gürültü birikti.
Kaç kez düştüm,
saymadım bile.
Yaralarım isim verdi dizlerime,
Güldüğümde bile yanar içim
Alıştım artık,
tanıyorum bu sızıyı ezberimde.!
🫶 🫶 🫶 🫶 🫶 🫶 🫶
Belki bir çocuğun çizdiği resimdeyim,
Pamuk gibi masum,
basit bir renkteyim.
Kimse sormuyor, "Neredesin.?" diye
Ben kendi göğümde kendime yeteceğim.!
Unutulmuş bir bulutum
Rüzgâr beni savurur,
ben yoruldum.
Kimse göğe bakmıyor bugün,
Ben sadece ağır ağır yok oldum.
Unutulmuş bir bulutum,
Adımı bilmeden beni yargıladın..
Gölgene sığmadım,
taştım, boğuldum
Ama yine de yağmura dönüp kurtuldum..!
Emel Abokan
04/02/2026
00:12
5.0
100% (1)