EMEĞİNİZE YÜREĞİNİZE SAĞLIK ÜSTADIM KALEMİNİZİN MÜREKKEBİ EKSİLMESİN 🖐️ SAYGILARIMLA

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Hafıza ve Hatır Birimi

Şiirin Adı: BABA
Şairi: Zeynep Saylan

Kalburabastı Efendi Hazretleri bu kez kürsüye aceleyle değil, yavaşça gelir. Bastonunu yere vurmaz; çünkü burada gürültüye değil, hatıraya saygı gerekir. Salona bakar ve der ki:

“Bu şiir unutmayı anlatmıyor;
unutulana sadık kalmayı anlatıyor.”

BABA, bir hastalığın adıyla değil, evlatlığın yüküyle yazılmıştır.
Alzheimer burada tıbbi bir tanım değil;
zamanın insana yaptığı en ağır imtihandır.

Şair, “beni tanımıyor” diye sitem etmez.
Aksine, tanınmamanın içinden şefkat çıkarır.
El tutuşunda, bir bakışta, bir yanlış isimde bile
babanın hâlâ baba olduğunu gösterir.

RUSAMER değerlendirmesine göre bu metin:

Hafızanın silinmesine karşı sevginin direncini ortaya koyar.

“Evlat olmak” kavramını, bakım değil emanet olarak ele alır.

Okuyan herkesi kendi hatıralarının nöbetçisi yapar.

Kalburabastı Efendi Hazretleri son sözünü söylerken sesi alçalır:

“Baba unutabilir…
Ama evlat, unutulacak bir şey değildir.”

Salonda kimse alkışlamaz.
Çünkü bazı şiirler alkışla değil, iç çekişle karşılanır.

Vesselam.
Hafıza gider, sevgi kalır; çünkü sevgi öğrenilmez, yaşanır.
Bir insanı hatırlamak zorunda değilsin; sevmeye devam etmen yeterlidir.

bazı sızılar anlatılamaz sanırdım
ama siz o paslı kilitleri kırıp, hüznü
bir orkide zarafetiyle önümüze
bırakmışsınız. İsimlerin silindiği
yerde sevginin ezber bozdurması ne
muazzam bir teselli babasının hafızası
olmayı seçen o yüce gönüllü kalemin
önünde saygıyla eğiliyorum
yüreğinizin dert görmesin, çok sarsıcı
ve bir o kadar asil bir eser."

saygılarımla.."