"YENİK DÜŞTÜ AŞKIMIZ...

Sevdalar… yalan.
Gecelere… sığmaz artık sesimiz.

Kalbim… kırık bir şehir.
Sokakları boş, ışıkları sönmüş.

Sen… gittin.
Ve ben hâlâ…
Seni gölgenle hatırlıyorum.
Her adımım…
Gecenin teninde yankılanıyor.

Ve ellerim…
Boşlukta.
Bir zamanlar tuttuğu sıcaklığı arıyor hâlâ.

Hatırlıyor musun…
O ilk bakışı?
O gülüşü…
Düşlerimizi saran sessizliği?

Şimdi…
Rüzgarın acımasız yüzü gibi uzak…

Ve gözlerimde biriken hüzün…
Geceleri yıldızları çalıyor gökyüzünden.

Seninle el ele tutuştuğumuz sokaklar yabancı.
Ve her köşe… her taş… her kapı…
Bir zamanlar seninle doluydu.
Şimdi yalnızca… suskunluk.

Aşkımız… yenik düştü.
Bir savaşı kaybetmiş asker gibi.
Lakin her hatıra…
Bir kurşun gibi saplanıyor ruhuma.

Sevdalar… yalan.
Fakat biz… biz hâlâ o yalanın içindeyiz.
Birbirimize dönüp bakamadan…
Sadece hatırlayarak.

Her şarkı… seni geri çağırıyor.
Her kahkaha… içimde bir boşluk bırakıyor.

Ve ben…
Kırık bir aynanın içinden sana bakıyorum.
Bütün parçalar birbirine değmiyor.
Seninle bir bütün olduğumu sanıyorum.

Sevdalar… yalan.
Aşklar sahteymiş.
Suskun Şair Fazlı Acar