Bir hayalin arkasından, doludizgin koşuyorsun,
Bilmez misin deli gönül, davul dengi denginedir.
Fırtınalar arasında, çağlamışsın coşuyorsun,
Bilmez misin deli gönül, davul dengi denginedir.

Hani bilsem bu rüyanın sonu acı vermeyecek,
“Hadi” derim, “biraz gayret, çivi çiviyi sökecek.”
Lakin sonu görünüyor, bu yol hüsrana gidecek,
Bilmez misin deli gönül, davul dengi denginedir.

Gün gelecek; “kendim ettim kendim buldum” diyeceksin,
Son pişmanlık fayda etmez, dizlerini döveceksin,
Ellerini ovuşturup, “lanet olsun” diyeceksin,
Bilmez misin deli gönül, davul dengi denginedir.

Vakit varken kır zinciri, kurtar aklın esaretten.
Ne sefil ol ne divane, vazgeç deli cesaretten.
Yükseklerden uçma yeter, var mı ötesi nasipten,
Bilmez misin deli gönül, davul dengi denginedir.

Görmem sanma derinlerden, alev alev yandığını,
Sevdan ile avunurken, yarı yolda kaldığını.
Geç kalmadan anla artık, felek vermez aldığını,
Bilmez misin deli gönül, davul dengi denginedir.

Ömür hesap edilir mi gün, hafta, ay, sene ile,
Aşk ateşi söner ise, uzun yaşamak nafile.
Dut yemiş bülbüller bile, gül görünce gelir dile,
Bilmez misin deli gönül, davul dengi denginedir.

SERHATİ der kem zamanda, yanlış yerde konakladın,
Etrafın ateş çemberi, zara düştün durakladın.
Zemheri mi vurdu sanki, neden böyle donakaldın,
Bilmez misin deli gönül, davul dengi denginedir.