Yolun tam ortasından giden olursa eğer
“Nerelisin?” diye sor, bil ki Çarşambalıdır.
Dönüp de “Ni sorinla dölüm” diyorsa eğer
Sormana hiç gerek yok bil ki Çarşambalıdır.

Başta köşeli kasket, ayağında aciska
Hâkî İngiliz külot pantolon hava başka
Ceketi omuzdaysa el de tespih, mutlaka
Sormana hiç gerek yok, bil ki Çarşambalıdır.

Gidiyoruma “Gidim” ediyoruma “Edim”
Sürüye bakana sor güdüyoruma “Güdim”
Gülme: dönüp sorarsa “Aga sen buna ne diin”
Sormana hiç gerek yok, bil ki Çarşambalıdır.

Doğru bildiği yola yanlış olsa da gider
Pişmanlık fayda etmez emek olsa da heder
Mahalleye mahle der Köyünü sor “Canlu” der,
Sormana hiç gerek yok, bil ki Çarşambalıdır.

Kimsenin namusunda ırzında gözü yoksa
Helalden yeme ister harama karnı toksa
Sinirden pire için yatak-yorganı yaksa
Sormana hiç gerek yok bil ki Çarşambalıdır.

Bilmediğini bilir, bir bilene danışır
Okuyanı İstanbul şivesiyle konuşur
Kibar konişim derken dil öz dile dönüşür
Sormana hiç gerek yok bil ki Çarşambalıdır.

Çarşamba ağzı ile konuşulan her cümle
Yazmaya kalkacaksan boşa çıkar her hamle
Bir bakmışsın “Sandale” olmuş sizin iskemle
Sormana hiç gerek yok bil ki Çarşambalıdır.

Saymakla bitmiyor ki Çarşamba özelliği
Mevla’m buraya vermiş tüm yeşil güzelliği
Coşari’yi sorarsan dilde bölgeselliği
Sormana hiç gerek yok o da Çarşambalıdır.

16.01.2026/Samsun


İbrahim COŞAR