Bugün de çok yoruldun,
Dinlen hadi,
Ben beklerim baş ucunda.
Dinlendir yüreğini, yasla başını göğsüme.
Bütün dertlerinden arınarak uyu;
ben sabaha kadar buradayım,
baş ucunda.

Yürürüm ayak ucumda,
sen uyanma diye.
En ufak bir ses bile dokunmasın uykuna.
Mesafeler olsa da aramızda,
bu gece hayalimde baş başayız..

Bugün yine yoruldun,
yine kederlendin farkındayım,
Ben seni usulca beklerim.
Benden önce ne yaşadın bilmiyorum.
Hangi fırtınalardan geçtin,
hangi yaraları sessizce sardın
Bilmiyorum ama artık ben varım.
Sevgim ikimize de yeter;
yüreğin rahat olsun.
Sen bende dinlenmene bak.

İyi geceler sevgilim,
adını andıkça yumuşayan karanlık,
Susuyor içimdeki gürültü,
sesin değince zamana.
Şahidi benim;
kalbime düşen o ilk sıcaklığın,
hiç eskimeyen,
hep ilk günkü telaşın.
Dünya, durup sorsa,
“En çok neye benziyorsun?” diye,
adını söylerim tereddütsüz.

Kış ortasında açan bir bahar gibi,
bakışlarında saklı; ürkek ama cesur.
Kaybolmak isterim bazen,
kirpiklerinin gölgesinde,
yolumu unutacak kadar sana varmak için.
Çünkü hiçbir coğrafya bu kadar tanıdık değil,
hiçbir liman da bu kadar ev değil.

İyi geceler sevgilim,
cümlelerimin kalp atışı.
İyi geceler,
içimde susmayan ümit,

İyi geceler sevgilim;
geceye doğan ay ışığım,
adını sevgiyle fısıldayan ömrüm.
Ben senin sığındığın limanım.
Sakın unutma