“Ben Karadeniz’im.
Bir gün sakin,
Bir gün hırçın;
Ne zaman ne yapacağım belli olmaz. Kıyılarımda yeşil hiç bitmez,
Dağlarım denize inat dimdik durur.
Yağmurum boldur,
Sözüm kısa ama duygum derindir.
İnsanıma benzerim
Çabuk parlayıp çabuk durulan, çalışkan, inatçı ve misafirperver.
Horonumda coşku,
Türkülerimde hüzün var.
Bana alışmak zordur ama
Alışanı da kolay kolay bırakmam.”

Sabah sisinde kaybolur yolum
Dağlar omzumda, deniz solum
Bir yağmur iner, durmaz zaman
Kalbim gibi bu şehir, biraz duman

Ben hırçın mavi, ben deli rüzgâr
Bir gülerim, bir ağlarım ansızın
Sevdam derindir, kıyım dar
Karadeniz’im ben, vazgeçilmezim

Bir tulum sesi düşer geceye
Horon döner ayın gölgesine
Sözlerim serttir, niyetim temiz
Sevince yakarım, sönmem sessiz

Ben hırçın mavi, ben deli rüzgâr
Bir gülerim, bir ağlarım ansızın
Sevdam derindir, kıyım dar
Karadeniz’im ben, vazgeçilmezim

Git desen de kalır gözlerim
Dalga dalga büyür özlemim
Kaçsam da döner ayaklarım
Toprağım çağırır, susar isyanım

Ben hırçın mavi, ben deli rüzgâr
Adımı söyle yağmur anlasın
Sevdam derindir, kıyım dar
Karadeniz’im ben, kalbimde kalsın...
Meltem Mesture Güven