Bir boşluk var içimde, varlığım muammada
Bir deli bir veliyim, gezerim ummanlarda
Kalabalık buralar, bense kendim ve gölgem
Hele aklım, benimle. beni bırak zorlar da
Her başlangıç bir sondur, ölüm var bu dünyada

Bazen yağmur dolarım, akarım kalpten göze
İçimdeki hüzünle, çığlık atarım söze
Çıkmak istemiyorum, bu geceden gündüze
Vuslat ateşi yanar, yüreğimdeki harda
Bırak beni ey ömrüm, ölüm var bu dünyada

Derdim yakar içimi, sırlarım çözük benim
Umutlarım harabe, yarınım göçük benim
Diri miyim sağ mıyım, var mıyım ki öleyim
Yönümü kaybetmişim, yönsüzüm sahralarda
Ben ölmeden ölmüşüm, ölüm var bu dünyada

Geçip gidecek bu gün, yarının dünü olup
Bulursam gireceğim içine, tabut bulup
Gözlerimi gecenin, zifirinde kapayıp
Cüssemi sere serpe, uçurum kenarında
Varıp bağıracağım, ölüm var bu dünyada

Bir dirhem yoldan sapmaz, Allah’a kulluk ahdim
Başım gözüm üstüne, gelirse ecel vaktim
Her yol kaderdir bana, içimde olmaz yeis
Ne yılbaşı ne noel, benden uzak olsunda
Kendime tek telkinim. ölüm var bu dünyada


Efsuni Kalem...

Bir boşluk ki açılır, ruhumda her nefeste
Gölgeler hep uzar gider, ışığın ters yönde
Dostlar sustuğunda, yalnızlık en sadık yoldaş
Aklım sorar durur "Neredeyim ben nerede?"
Unutmayasın ey can, ölüm var bu dünyada....

Değerli Şaire kalemdaşıma teşekkürlerimle.

Yavuz Sultan ÖZTÜRK
31 Aralık 2025 - 03:50
Ünsüz Şair TURABOĞLU
[email protected]___


El-an Şiir....