2
Yorum
17
Beğeni
5,0
Puan
320
Okunma
Ay göğsüne düşürürken boz ışıgını, ben sessiz bir kelime bırakıyorum masanın kenarına.
Parmaklarınla dokunduğun havayı sayıyorum. içimde bir küçük fırtına, ama hiç ses çıkarmıyor..
Bekliyorum
Gözlerin başka bir şehre bakarken,
Ben unutulmuş bir şarkıyı mırıldanıyorum
Ve bazen, nefeslerimiz çarpışır gibi oluyor
Benim gülüşüm bir pencere..
Senin sessizliğin camı buğulandırıyor
zaman, bizi estiren rüzgar gibi hep aramızda dolaşiyor..
uzak bir kuş çırpınıyor ve ben onun kanadına takılan golgeyi seyrediyorum
Belki hiç söylemeyiz ama biliriz
Ortak bosluk
Görunmeyen bir ip misali
Her dokunuş bir harf
Her sükunet bir cümledir..
Her ayrılık daima bir imla hatası gibi kalır...
5.0
100% (6)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz