2
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
222
Okunma
BİR GÜL AÇAR BAHÇEMDE
Gül bahçesinde solan o gül ben oldum!
O güle yangın her dem, can ben oldum!
Her goncada, yârin hayaliyle avunan ben...
Ol sinei gülzârda, feryat eden yine ben oldum!
Yine depreşti, aşkı muhabbet efendim!
Süzüldü dimağdan hicranım efendim!
Yitip giden yılları, gel bana sor.
Arzuyla yanan yüreği, ten kafese sor.
Bir gül açar bahçemde; her seher.
Dile gelir bülbül, feryat eder bir ömür.
Yine depreşti, aşkı muhabbet efendim!
Süzüldü dimağdan hicranım efendim!
Kurumuş gülleri, gel bana sor.
Çaldığın saadeti, yitip giden günlere sor.
Bir gül açar bahçemde; her seher,
Dile gelir bülbül, feryat eder bir ömür.
Gül bağçasında solan o gül mən oldum,
O gülə yanan hər dəm can mən oldum.
Hər qönçədə yarın xəyalıyla ovunan mən,
O sinəyi gülzarda fəryad edən yenə mən oldum.
Yenə coşdu eşq-məhəbbət, əfəndim,
Süzüldü dimağdan hicranım, əfəndim.
İtib gedən illəri gəl mənə sor,
Arzuyla yanan ürəyi tən qəfəsə sor.
Bir gül açar bağçamda hər səhər,
Dilə gəlir bülbül, fəryad edər bir ömür.
Bir gül açar bağçamda hər səhər,
Dilə gəlir bülbül, fəryad edər bir ömür.
Yenə coşdu eşq-məhəbbət, əfəndim,
Süzüldü dimağdan hicranım, əfəndim.
Qurumuş gülləri gəl mənə sor,
Çaldığın səadəti itib gedən günlərə sor.
Bir gül açar bağçamda hər səhər,
Dilə gəlir bülbül, fəryad edər bir ömür.
5.0
100% (6)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz