öyle bir gel ki, hiç kimseler duymasın.
görmesinler seni.
beni sessizliğimle kucakla,
öyle bir kucakla ki sussun her şey.

sımsıcak nefesinle sar beni,
tut ellerimi, sımsıkı tut ellerinle ,
bırakma bir daha.

kollarınla sar beni,
sarıp sarmala o sevgi dolu kalbi.
ipeklerle sar.
sonra otur, dualar et,
bir daha oradan esmesin rüzgar.

varsın kalsın her şey olduğu gibi.
yüzdeki gülüş,
gözlerdeki bakış...
kalsın öylece, silinmesin.

umuttu hayat.
eminim, her şeyin farkındasın.
olduğunu biliyorum,
beni duyduğunu da.

sessizlik içinde dinlerdin her şeyi,
çığlıkların içindeki sessizliklere ne çok ağlardın.
tanığıyım o dinlemelerin,
her anına tanığım
hele ki o sessizliğe.

bir kez olsun olduğum gibi değil,
hissettiğin gibi seslen bana.
bu gece olur mu?
bekliyor olacağım.

saatin kaç olduğunun hiç önemi yok.
yüzümdeki o tebessümle hatırla beni.
gülümseyerek geleceğim.

ne olur sessiz kalma...
gel, olur mu?
*
Mehmet Demir
111124