Ben Yasmin,
Gazze’li bir çocuğum.

Sekiz Temmuz diyorlar,
kıyametimizin başlangıcı.

Yanlış anlamayın sakın;
Gazze’nin, Filistin’in değil,
Tüm insanlığın kıyameti!

Hepiniz birer katilsiniz!
Besleyen, büyüten,
insanlığa saldırtan,
hepinizsiniz.

Size sattıklarıyla,
sizden aldıklarıyla,
servetler edindiler,
insanlığa hâkim oldular!

Yarattığınız o canavar,
belâsı oldu insanlığın!
Hanginiz söz geçirebilir şimdi;
kim engel olabilir ona?

İki yılı geçti kıyametin;
ateşler yaktı bağrımızda,
bombalar patlattı ocağımızda!
Kundakta bebeler,
okulda, hastanede,
çocuklar, insanlar katledildi!

Konuştunuz sadece,
naralar attınız,
kınadınız, lânetlediniz!
Daha çok seyrettiniz!

Yetmiş bine yaklaştı,
şehit sayımız!
Şimdi sözde barış diye,
nutuklar atıyorsunuz!

Biz çoktan bittik,
yok gibiyiz artık!
Şimdi bekleyin ey insanlık!
Görün bakalım;
sıra kime gelecek?

Fikret TEZEL