Anladım Galiba

Seni niye unutmadığımı anladım galiba, gizlice severken seni hayalimde hep gezerdik beraber gönül bahçelerimde, papatyaların güllerin, menekşelerin arasında sonra gökyüzüne çıkar samanyolunda yıldız toplardık beraberce.

Hasretine özlemine yana, yana seve seve dayandı bu yürek yıllarca, ne acılar çektim karanlık kuytularda, gözyaşlarıma dayanamayıp kaç kere intihara kalktı yastığım, kurtarıp sarıldım senmişsin gibi sabahın ilk ışıklarıyla.

Allah biliyordu ya bir de sana anlattım, seni nasıl sevdiğimi yürekten tertemiz duygularımı, serdim kalbine yüreğine.

Türkü tadında anlattım şiir dilinde yazdım, bir kelebeği kanatlarının narinliğinde anlatırken, sevgin damla damla damlardı kirpiklerimden.

Gündüz hayalimdesin gece rüyalarımda, ne yapsam da ne etsem de anlatırken duygularımı sevgimi damla damla aktım da, kocaman derin boş bir kuyu gibiydin seni bir türlü dolduramadım.

Unutmayı denedim kaç kez, kaç kez söz verdim kendi kendime, olmadı yâr olmuyor bir türlü, ya ben anlatamadım, ya da sevemedin işte, sevmesen de vaz geçemedim, bir günlük bir umuttu ihtimaldi beni sevebileceğini düşünmek ona güvendim.

Seni niye unutmadığımı anladım sonunda galiba, ruhun rüya melekleri gerçek sevenlerin ruhlarını uyurken, bedeninden çıkıp, gitmesine izin verirmiş, sevenlerin ruhlarını, sevdiğiyle buluşmalarına izin verilirmiş.

İşte bu rüyalarda her buluştuğumuzda, Gürbüz’e taşıdı, Ruhum seni bana, bu yüzden unutamadım seni ben galiba.

H.G