24
Yorum
64
Beğeni
5,0
Puan
504
Okunma
Deniz,
yırtılmış bir göğüs gibi
dalga dalga açılıyor gecenin ortasına.
Her iğne batışı
kumların arasından kan sızdırıyor,
tutulmuyor dikiş,
her iplik paslanmış bir çapa
her düğüm çözülmek isteyen bir fırtına.
Martılar,
yamalı gökyüzünün dikiş yerlerinden
sızan ışığa üşüşüyor,
çığlıkları tuzla karışık.
Bir deniz haritası uzanıyor önümde
çizgileri yamalı bohça,
ama hangi kıyıya varsam
dikiş yerleri yeniden açılıyor.
Su,
kendi yarasını dikmeye çalışan
bir terzi gibi titriyor,
parmaklarında iğne yok,
yalnızca tuzun keskinliği
ve çaresiz bir sabır.
Deniz dikiş tutmuyor,
çünkü hiçbir yara
kendi kendine kabuk bağlamıyor
eğer gökyüzü sürekli söküyorsa iplerini.
Ben de
bir dalganın içindeki ince yırtık gibi
sızıyorum zamana,
her batışımda biraz daha açılarak
yeniden denize karışıyorum.
Müjgân Akyüz Dündar
5.0
100% (34)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.