Gönlün de mevsimi var,
Yağar ya ansızın kar,
Anlarsın kıştır, tozar;
Kopunca son fırtına...
Kasvet yüklü bulutlar;
İçinde aşk, umutlar...
Ne ele, gönle sığar,
Kopunca son fırtına...
Yalandan yarın, şimdi;
Dün olan dünde kaldı.
Sorarlar ölmüş, kimdi?
Kopunca son fırtına...
Gönlün de mevsimi var!