Yılları devirdik, omuz omuza,
Birlikte yürüdük, yağmurda, fırtınada.
Sen vardın her sabah, her düşte,
Birlikte kurduk hayatın eşsiz düşlerini.

Kavga ettik, barıştık;
Susarak anlaştık, göz göze kaldık.
Zaman bazen ağır aktı,
Ama hep sırt sırta verdik, yıkılmadık.

Seninle öğrendim sabrı,
Şefkati, güveni, yeniden başlamayı.
Her acıda elin elimdeydi,
Her mutlulukta gülüşün yüreğimdeydi.

Evladımızı birlikte büyüttük,
İlk adımlarında gözyaşımız birlikte aktı.
İlk kelimesi “anne” oldu,
Ama ikimizin de yüreği çarptı.

Ateşi birlikte taşıdık elimizde,
Ekmeği birlikte böldük soframızda.
Bazen sessiz kaldık,
Ama sevgimiz konuştu biz susunca.

Gözlerinin kıyısında buldum huzuru,
Yorgun akşamların en güzel yoldaşını.
Her çizgide, her gülüşte sen varsın,
Yıllar geçse de, en kıymetlim sensin.

Bir ömür yetmez sana anlatmaya,
Bir ömür yetmez seni sevmeye.
Ama her yeni günde yeniden,
Sırt sırta, omuz omuza, hep seninle…
Şenol