Bir yemin gibi duruyorsun kalbimde,
Bozulmamış ama paramparça.
Gözlerin hâlâ içimde uyur,
Ben uykusuz, sen rüyasızsın bu gece.

Bir omzun eksikmiş gibi dünya,
Yalpalıyor bütün sokaklar.
Seni unuttum dedikçe,
Adını haykırıyor duvarlar.

Sesin, içime işleyen paslı bir bıçak,
Sustum çünkü her kelime seni çağırıyor.
Bir gülüşün vardı, gözlerimi yakardı,
Şimdi yokluğun bile yangın çıkartıyor.

Kimsenin bilmediği bir köşemde,
Sakladım sana dair ne varsa.
Bir mendil, bir saç teli, bir de suskunluğum,
Hepsi seninle başladı,hep bende kaldı.

Affetmedim, affedemedim kendimi,
Sevdiğim için değil
Kendimi sana bıraktığım için.
Sen gittin, ben hep orada kaldım.

Aşksa bu, zehrin ta kendisi,
İçtim seni yudum yudum düşe düşe.
Yine de çıkmadın boğazımdan,
Kırıldım ama geçmedin içimden.

Şimdi bir başıma,
Senli zamanlara tutsak,
Kül kadar ağırsın yüreğimde,
Ama hâlâ yanmaya devam ediyorsun.