ilk mektepden önce oğlaklara çobanlık,
tahsille birlikte öküzlerin peşinde şekillenirdik

istikbalimiz,

malihüllemiz

“bir an evvel davran”malıydık

olmadık hayati kararlar alırdık
.

bu defa da güya bilmezden gelirler

“kime var(a)can?” derler
“omuz silker”, olmazlanırdık
“vah! haa sen o(ğ)lan mıydın”

gene gayaya çarpardık..

..

“-toh! gene bilemedim, dinine yandımın

unuduvumuşuyun gadınım[1]” (gadın=güzel)
…

olmadı bu defa da keskin bir manevra ile çark ederler
“kimi al(a)can” derler..

namıs davasında adımız garışacak gibi

böyyük bi günah işlemişiyiz sanki

telaşalanırdık, suçlanırdık

.

“adını belliklediğimiz” birisi yoğudu gerçek!

ısrar üsdüne ısrar

gazara birinin adını zikre ikna edilmişsek

bu defa da olmazlarına “bereket” gelir

“onun agaları var,

sana meres burakmazlar

ya da “bobası fakir”

ne desek itiraza maruz kalırdık

..

ya da “o taha güçcüg”

olmadı “o senden böyük,

seni döğer” dedilerse

herşeyin ilacı Topal Melit emmidedir

ve derakap etişir;

“sakal sürüvüsün”

“al da ğel gadınım sana sakal ekivireyin de

şabık böyürsün”

kirli sakallar sürtülür teze yanaklara

asla bırakmazlar ağlatmayınca

çaresiz ağlardık

…

bu defa ağlayınça tesella başlar

“o bek ğözel deği(l),

hemi de bayya çi(r)kin”

e(h)tiyarlayınça ebesi ğibi olu(r)

aslında söylenenlerin alakası yoktu

emme “hayır” deyemezdik..

kahırlanırdık

.

sen akıllısın,

yakışıklısın

bek gözelsin, gadısın

hülyalarımız sürüklenirdi açmazlara

sarı yaz ortasında

ağustos sıcağında

sellere kapılırdık..

.

bu olmadık derin alaka devam eder

“emme o falana varcağmış”

veya da “onu filanca alcağmış..”

yorgun eşşeği yokuş yokarı sürerler

illa bin bahane bulmaya mecburdu herifler

ortalığı velveleye verirler

yeni düşmanlıklar yaşardık..

..

[[1]]gadın / kadın : güzel, iyi