En çok da bu şehrin ışıklarını seviyorum
Gözlerini anımsatıyor gecenin bir yarısı.
Ellerim cebimde
Kaç cadde eridi ayaklarımın altında
Bilmiyorum.
Dilimde Mecnûn’dan kalma bir sevda türküsü
Kalbimde yıkık dökük bir hayatın öyküsü.
Tüm kötülükleri kapatırken gecenin örtüsü
Herşeye rağmen
En çok da bu şehrin ışıklarını seviyorum
Gözlerini anımsatıyor gecenin bir yarısı
Bitik bir sigaranın ucundaki kül misali
Ne yanıyorum ne düşüyorum
Rüzgara bırakma beni, üşüyorum...
Yıldız yıldız yağıyor bu gece gökyüzü
Her birine uzanıyorum, yetişemiyorum.
Ama ben
En çok da bu şehrin ışıklarını seviyorum
Gözlerini anımsatıyor gecenin bir yarısı.
Sonra kadim bir kitapta çıkıyorsun karşıma
Ve ben bir türkü daha giyiniyorum üzerime
Artık üşümem, yolum da aydınlık
Çünkü;
En çok da bu şehrin ışıklarını seviyorum
Gözlerini anımsatıyor gecenin bir yarısı...

Emreİnan