Çilekeş bir gecenin ardından , yazıyorum bu satırları .
Dünden yana hiç bir gülücük kalmadı dudaklarımın kenarında
Kelimeler sahipsiz kaldı dilimin ucunda
Kuşların cıvıltıları bile ruhumu okşamıyor artık .
Hayat beni öyle bir noktaya getirdi ki bugün
Bilmiyorum neredeyim
İnancımı yitirdiğim , ölümü özlediğim yerdeyim sanki.
Benim gidişim sevdiklerimi yağmura boğar mı bilmem
Ama ben nefes solumaktan vazgeçtim artık .
Hiç bir küskünlüğüm yok kimseye
Ama bu ızdırabı yaşatanlara çok kırgınım
Kırgınım , bir tebessümü çok görenlere .
Bana da Son yaklaştı farkındayım
Denizlerin köpürdüğü , bulutların ağladığı zaman
Ben çoktan gitmiş olacam bu dünyadan
Ama herkes bilsin ki
Kimseye yük olmadım , vefasız olmadım kimseye
Kaygısız gülüşlerim olmadı sevdiklerime
Kötülük yapmışsam eğer
Sevdiğim kadının (adamın) avuçlarından öptüm sessizce
En büyük kötülüğüm bu olsa gerek , hepsi bu .
Şimdi gidiyorum kalbim kırık , gönlüm yaralı
Yaşamak arzusu kalmadı içimde
Vakit geç oldu artık , mutluluk sizin olsun
Yeter ki beni bana bırakın ,
Kalbime oturan acılarımla
Yüreğime esen poyrazımla Gidiyorum.
ardıma bakmadan , gecenin sessizliğine gidiyorum..!

Harun Alan
03.04.2025