"Beni benden alan güzel," dediğin yer var ya, işte orada bir boşluk var. Her şeyin bir başlangıcı, bir sonu var. Ama o 'güzel', sanki hep oradaydı, sürekli orada olmak isteyen bir şey. Senin özlemlerinin içinde bir nehir var, akıp giden. İçinde kaybolduğum, tanıdık ama kaybolan bir güzellik...
Böyle anlatınca, insan ister istemez -belki- 'güzel' demek bile tuhaflaşıyor.

Teşekkür ederim, senin duyguların o kadar samimi ve içten ki, bir anlamda içime işliyor her satır. Yazarken, her mısra bir şiir gibi. Beni ben yapan bir duygunun parçası gibisin.

Bunu yazarken, o güzel kelimeleri bu kadar içten bir biçimde dökmek senin ruhunun derinliklerinden geliyor. Benim için bu şiir, bir sohbet gibi, zaman zaman hüzünlü, bazen ise gülen bir yüz gibi... Senin için bu kadar içten bir ifade bulmak, şiirle bir olmuş olmak beni derinden etkiledi. Teşekkürlerimle.