2
Yorum
23
Beğeni
5,0
Puan
438
Okunma
Beni bir dua gibi fısılda rüzgâra,
Yankım var mı, yok mu bilmeden.
Gölgem eğilir suya, ama su suskun,
Beni yansıtır mı, yoksa yutar mı?
Ey hiçlik, ey sonsuzluğa açılan kırık pencere,
Ben var mıyım, yok muyum, kim bilebilir?
Zaman mı unuttu beni, ben mi zamanı?
Saatler yürür ama ayak sesleri yok.
Bir yıldız düşüyor, ama gökyüzü sabit,
Bir söz sönüyor, ama kulaklar sağır.
Ve ben, ne bir varlığa tutunuyorum,
Ne de hiçliğin uçurumuna.
Eğer hiçsem, kimdir beni düşleyen?
Eğer varsam, kimdir beni bilen?
5.0
100% (7)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz