Keçilere Pastırma

Eylülün sonuna doğru yağlanırdı meşelerin yaprakları
Keçilere yeşil keser eşekle getirirdik pastırmayı
Güneş görmeyen yerde samanlıkta üs tüste katlar saklardık
Yemyeşil kururdu yapraklar karakışa kadar orda saklardık

Fırtına tipi kışın onlar keçilerin sabah kahvaltısı olurdu
Adam boyu yağan kara saplardık sabah beşini altısını
Babam onların üstüne süpürgeyle turşu suyu serperdi
Ne de çok severlerdi beş dakikada bitirirlerdi yaprakları

Keçiler ormana kadar karda yayılmaya gider gelirdi
Çığnanmış kar patika da tek sıra halinde ip gibi
Paçaları püskül püskül kar topu olur donar sallanırdı
Köpekler bile kurtçuydu kurtları dağdan dağa aşırırdı

O zaman çok zordu köyün kadınlarının kızların işleri
Bakır helkeleriyle hiç durmadan pınardan su çekerlerdi
Asıla asıla uzardı bu kızların kolları
Çok çektiler doğrusu evi çeşmeye yakın olan şanslıydı

Yaylada ne sürü kaldı ne de kurdu  kovalayan köpekler
Uzun kollu kızlarda yok tarihi oldu bakır helkeler
Pastırma kesende yok ölüp gitti evde akıyor çeşmeler
Gürbüz ’üm mutlu muyduk evet şartlar çetindi değişti mevsimler

H.G