Sürgünden
Sürgüne
.
Söyle felek ne edeyim
Yine çile hüzündeyim
Her gün başka bir yerdeyim
Sürgünden sürgüne gittim
.
Ne tadım var nede tuzum
Kederden yaralı özüm
Gülmez oldu şu benizim
Sürgünden sürgüne gittim
.
Zehir edildi hep işim
Rahat olamadı başım
Zıkım oldu ekmek aşım
Sürgünden sürgüne gittim
.
Kimi durmadan uğraştı
Mikroplar bana bulaştı
Kimi sözde arkadaştı
Sürgünden sürgüne gittim
.
Kimi çakal kimi itti
Kimi çelme takıp gitti
Kimi beş kuruşa sattı
Sürgüne sürgüne gittim

Rapor edildi bahane
Kıskançlık yaptı şahene
Yaralıdır bende sine
Sürgünden sürgüne gittim
.
Hep dik durdum eğilmedim
Başımı öne eğmedim
Kimseye birşey demedim
Sürgünden sürgüne gittim
.
Haksızlığa hep dur dedim
Nice bedeller ödedim
İnsanlık için feryadım
Sürgünden sürgüne gittim
.
Köylülerim çelme taktı
Geçenler hor görüp baktı
Kimi kötü iz bıraktı
Sürgünden sürgüne gittim
.
Hayır göremedim iş’ten
Hayır görmedim maaştan
Dert çileler gitmez baştan
Sürgünden sürgüne gittim
.
Karardı şu bahtım kara
Yürekte açıldı yara
Felek vermez biraz ara
Sürgünden sürgüne gittim
.
Dikenli olmuş yollarım
Hüzün gam ile dolarım
Yürekte sönmüyor harım
Sürgünden sürgüne gittim
.
Felek gülmiyor yüzüme
Acı karışmış sözüme
Uykular girmez gözüme
Sürgünden sürgüne gittim
.
Kasvet acı hüzün başta
Hayallerim kaldı düşte
Anlamadım ben de iş’te
Sürgünden sürgüne gittim
.
Serveti yine bugünde
Hayatı geçti sürgünde
Çile bitmez kaderinde
Sürgünden sürgüne gittim
.
23.3.2025 Pazar
Servet BARDAK
.
Şiirin Özeti
İşsizlikten çok çektim her zaman sigortalı bir işim olsun isterdim.
Devamlı sınavlara katılırdım,nerde bir sınav görsem başvururdum.
En sonunda bir işim oldu Derdim kariyer falan değildi tek derdim vardı akşam evime ekmek götürmekti

Evet biraz rahata kavuşayım derken birisi birileri beni çekmemeye başladı başıma musallat olmaya başladılar.

Hiç durmadan benimle uğraştılar
Nereye gitsem peşimi bırakmadı ve bırakmadılar. Kendisinin uğraştığı gibi
gittiğim yerede o yerdeki çalışanlarını da benimle uğraşması için çapa sarf ediyordu sarf ediyorlardı

Tam elim ekmek tuttu işim oldu deyip sevinirken insanların benimle uğraşması beni hayattan bezdiriyordu

Nereye gitsem hangi iş yerinde başlasam uğraşmaya devam ettiler başka çalışanları da başka iş arkadaşlarınıda benimle uğraşmak için kışkırtıyorlardı rahatsız ettiriyorlardı beni devamlı

Düşmanın düşmana yapmayacağı muameleye maruz kalıyordum iş yerinde

Kurum çalışanlarından iş yeri çalışanlarından ziyade yardıma gelenleri yardım alan insanları da yanıma gönderip benimle dalga geçip gidiyorlardı.

Hakaretler dalga geçmeler aşağılamalar küçük düşürüyorlardı hiç durmadan rahatsız edip ugraşıyorlardı benimle

Ailem için evime akşam ekmek götürmek için hep katlandım katlanıyordum

İşim olmuştu ama o çalıştığım iş yerleri ve o iş bana zehir zıkkım olmuştu

İşten hayır görmedim insanların uğraşmasından rahatsız etmelerinden dolayı

Yoğun pikolojik baskı ve uğraşmalardan dolayı uzun zamandan beri tedavi gördügüm böbreklerim iflas etti üzüntüden

Şimdi haftada iki defa diyalize giriyorum zorda olsa ayakta durmaya çalışıyorum

Sağlık sorunlarıma rağmen güçlü olmaya çalışıyorum. Bir aileye bakmak için çalışmak zorundayım çalışıyorum.
Şiirin özeti
...
Hasta olduğum için hakk arayamadım Allah’a havale ettim uğraşanları
.
Engelsiz yaşam merkezi Sevgi evleri sosyal hizmet merkezi ve il müdürlüğünde yaşadıklarımın özeti
Düşman bile düşmana böyle davranmaz