0
Yorum
6
Beğeni
4,6
Puan
315
Okunma
Yoruldum artık bu dünyada
nefes almaktan,
Ağır geliyor ömrün yükü, taşımak
istemiyorum.
Çevirdim yüzümü insanlardan,
her şey yabancı,
Ne doğan güneşte ne bir umut var
artık ne batışında.
Söndü o göklerde parlayan o
yıldızlar,
Küstü deniz kıyıları, martlar
uçmaz oldu.
Elveda dostlarım, dönülemez bir
yoludur bu,
Her gün solmaktansa, ölüm en
yoldaşım.
Meğer ölümün, uykusu her
şeyden güzelmiş.
Renkli bir dünyamız vardı, kirletip
bıraktılar;
Diri diri gömüldü umutlar, yok
odu duygular.
Sustu kalbimin kırık aynası; kin
nefret ve zulüm...
Elveda kirli dünya, sessizce
çekiliyorum,
Kütülüğün uğramadığı o uzak
diyorlara göçüm.
Çocukların kurşunsuz düşler
gördüğü,
Anaların, babaların ağlamadığı
bir göğe gidiyorum.
Selahattin Aktaş
5.0
80% (4)
3.0
20% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
