İki kadın konuşuyor, gülüşüyor,
öyle dokundu ki,
kulak misafiri oldum,
daha çok davetsiz misafir gibi,

gülerken dizlerine vuruyorlar,
daha çok geçmişin ağrısını duymak için belkide,
gözleri gülüyor,
derin bir iç çekişi ile geçmişi arıyorlardı,

severdim dedi ak saçlı nine,
kimi dedi kıvırcık saçlısı,
ben, deme dedim,
kimi kimi dedim,

öyle bir yalnızlıkla baktı ki,
dudaklarıma kilit vurup,
kimseye görünmeden kaçmak istedim,
elimi tuttu, sen yaşlardaydım dedi,

o vakitler taze dalından düşmemiştim,
gülümsedim, gülüşe gülüş kattı,
sevdiğim kadar sevildiğimi sandım,
hala da emin değilim sever miydi benim gibi,

cevapsız sorular,
etrafımızda cirit atıyor,
sonra dalmış gitmiş,
diğer yaşlı kadın aldı sazı eline,

ne sever ne sevmez,
benim benim sevgim yeter,
tabi ki evlat gibi olmaz ama ben sevdim,
tıpkı sen gibi, tıpkı tüm kadınlar gibi,
neyi bekliyordum ki beni ben gibi sevebilir mi?

aslında ben hiç bu taraftan bakmamıştım dedim,
ufaksın daha bir büyüde,
güneşin gözlerinde göreceksin,
pirüpak tertemiz safi aşkı,

ben dedim ben,
aşığım ki,
kime dediler,
kime olacak bu yanımda melek kanatlarını üzerimden çekmeyen anneme…
Sibel Karagöz
#sibelkaragözşiirleri
#sibel_karagoz