KARDELEN

Ben seni hayallerimin en güzel yanıyla sevdim.
Ben seni duygularımın saflığında ümitlerimin yolculuğunda sevdim.

Ben seni mavi kelebeğin kanatlarında öten kuşların namelerinde bülbülün güle hasret gecelerinde.
Ben seni şiirlerimin mısra mısra düşen hecelerinde sevdim

Ben seni beyaz gülün tomurcuk açmamış haliyle sevdim işte sevdim

Ben seni baharın toprak kokan havasında Nisan yağmurlarının toprağa düşen her damlasında sevdim.

Ben seni Ankara nin soğuk kaldırım taşlarında çatık kaşlarında bürokrat çehresinde sevdim.

Ben seni güneşin ilk doğuşunda dünyaya hükmedişinde sevdim.
Ben seni papatya yaprağında seviyor sevmiyor diyerek sevmedim.

Ben seni sen olduğun için ceylan bakışlarını gamzeli gülüşlerini sevdim.
Ben seni benim ile kurduğun düşleri sevdim

Ben seni sevdalı türküler çağıran dillerde mızraba vuran ellerde mızraba karşılık veren tellerde sevdim.

Ben seni kar beyaz gecelerin sabaha yol alan güneşi gibi sevdim.

Ben seni zehirli arının şifalı anzer balı gibi sevdim.

Ben seni Gayretlinin ezanla konulan adı gibi doğmadan yazılan bahtı gibi sevdim işte KARDELEN.

İZZET GAYRETLİ