Çingene bir palamut bulsaydık keşke, bir de yeşil efe

gülüp oynasaydık birlikte...





D/ilimdeki saklı yerimsin buzlanan

Sin/miş gibisin sanki

Aynı güneş iken içi ısıtan

Bu nasıl tipidir beyhude,

Düş yapraklarıdır uçuşan

Vadesi midir gün, belirsiz vadenin

Neyin y/arasıdır ki bu şimdi

Ya nafile ise hicretin,

Birleştiği yerde gök ile yerin





Kırmızı çizgisi miyim ben,

Üç ortalı defterin

Hesap kitap ortada beyhude

Tende çivi yazısı azat sevgiler

Böyle geçecek geçmeyen

Ucu kırık kalem

Yanık kibrit gibiyim

Tuz kaçkını ,

Kağıt kesiği ellerim

‘Z’leri bile söyliyemiyorum hala

Vazgeçmelerin ötesinde dünlerim





Adını susuyorum yalnızken kendime,

İşaret diliyle

Topuk sesleri saklanmış kavak yellerine

Etek hışırtısıyla beraber

Tetikleniyor sessizlikler,

Saçmalar yağıyor üzerime

Dilini yutmuş ,

Damağı kuruyan belkiler

Dilsiz musikisi çalınan ,

Üstü çizilen bestenin

Siyahı karıştırıyoruz dünün rengine

Sabahın körüyle beraber

Güz temizliğidir bu yedi rengin





Elle tutulmayacak şeylerimiz vardı oysa

Düş karasıdır,

Oldu bittisi yarının

Başı boş bıraktık sevmeleri

Duygular yangın merdiveni

Rüzgar arttırdı şiddetini

Beti benzi soluk toprağın

Denizi kırgın İstanbul’un

Yüzecek başka deniz bulunmuş diye

Dün dargın

Anka kaf dağının ardına sargın

Yüreği el etmiş beyhude,

Hatırlı misafire

Ellerde yağmayacak yağmura şemsiye

Dört tekbirin,

Dördüncüsünde veriliyor selamlar

İyi ki yaşandı diyerek her şeye





suadiyeşubatikibinyirmi beş

Demir Mutlugil