Gazzede bir güneş doğuyor,
karanlıkların bağrına bir alev gibi.
Bu ışık, zulmün üzerine düşen bir tokat,
her kıvılcımı bir özgürlük yankısı.
Filistin’in taş sokaklarında yankılanan
o eski dualar, şimdi birer feryat,
ama aynı zamanda birer umut.

Kudüs’ün kalbi Aksa’da atıyor,
her ezan, her nida göklere yükseliyor.
Bu toprak, şahit olmuş bin yılın destanına,
ve şimdi yeniden yazıyor hikayesini.
Şam’dan Halep’e, bağıran sesler birleşiyor,
bir ağıt, bir direniş marşı gibi.

"Zulme son!" diye haykırıyor taş ve toprak,
gözyaşı döken annelerin dudaklarında
birer savaş narası beliriyor.
Dünya susuyor, ama Gazze konuşuyor,
kanla yazılmış cümlelerin altını çizerek.
Bu sessiz çığlıklar,
yıldızların yankısında kaybolmayacak.

Her çocuk, bir bayrak gibi yükseliyor,
ellerinde taşlar, yüreklerinde cesaret.
Her yıkıntı, bir kaleye dönüşüyor,
her kurşun, bir destana başlangıç.
Bu toprakların sesi,
dağları aşacak, denizleri geçecek.

Dünya, ses ver!
Zalime karşı direnişin yankısı ol!
Bir güneş doğuyor Gazzede,
özgürlüğün habercisi,
zulmün sonu,
kurtuluşun şafağı.

Ve Filistin,
o güneşin altında yeniden doğacak,
kanla sulanmış topraklarında
bir kez daha hür olacak.

AHMET NEJAT