vakit diyorum,
gülün dikenine, güneşin gölgesine batımı..


karanlık yine hep bildik, yine soğuk, yalnız
yine, yeniden tüm kışkırtıcılığıyla davetkar
e hal böyle olunca, eşref saati de uyanınca
gece mi beni, ben mi geceyi içiyoruz belli değil
e hal yine böyle olunca memleket bellediğim
dalım, evladım, balım anam, babam, kardeşim
hasreti de hali mürekkebinde kalbe dolunca
sigaramın isi, rakının efesiyle yine buluşunca
ciğerimin köşesi ağırlanıyor mezesiz, kimsesiz
desem de iki gözüm, efkarında yine çayım demli,
olsun sazım, sözüm gecenin karası gibi yine nemli


önce diyorum,
en sevdiğimden mi başlayım ölmeye bilemedim..


saat bi hayli geç uykularım gibi sayıklamalarım da
beynimin ücra köşeleri gibi çıkmaz sokak düşleri
anneyim ben dağlıyor kor, kor evlat özlemi yüreğimi
anneyim ve anne yüreğim ah anne sevgisine kanıyor
yoksulluğuna yanıyor hep acıyan, acıkan sol yanım


saçlarına kar düşmüş, kalbi üşümüş babam nerdesin
kaç asır oldu bana sarılmayalı acep beni özler misin
yüreğimdir, yüreğin cennettir anam gibi bendeki yerin
dokun saçlarıma, nasır bağlamış o elllerinden öpeyim


ironik sevdayım, kendini ihbar eden, ele veren vicdanım
cana değil kana buluyorum kalbimi kutsarken kehanetimi
saat bi hayli geç oldu uykularım gibi sayıklamalarım da
beynimin ücra köşeleri gibi çıkmaz birer sokak düşleri


dışarısı ayaza vurmuş, yine yağmura durmuş içim gibi
buğusu cam, kırığı cam vaktin canım yaşamak çekmiyor
tek, tek terk ediyor yaprak misali sevdiklerim soy ağacımı
kuşkonmaz kırık bir dalım, yalnızlığın iniltisinde çığlığım,
sığlığım kıyametimde boğulan tutun nefesimden yıllarım


de diyorum,
de hele iki gözüm, iflah olmuyorken ihanetler nasıl sevilir,
ve neresinden başlanır sevilmeye, sevgisizlik ta bir ömür...


~°~
~°~
~°~