KADİR GECESİ
​Öyle bir gece yaşattı ki bize Allahu Teâlâ,
Unutamıyorum o anı, yıllar geçse de hâlâ.
Bir Kadir Gecesi, dört Allah eri,
Onur etmişlerdi hem hanemi hem beni.

​Hoşbeş ile başlamıştı o tatlı sohbet,
Giderek koyulaştı, doğdu muhabbet.
Besmeleyle başlayıp okuduk salatüselam,
Ben de ediyordum arada bir iki kelam.

​Gönüller yatıştı, ortam huşu, cuş oldu;
Paslanan gönüller sanki nur ile doldu.
Akşamın dokuzundan ta sabahın beşine,
Ömrümde rastlamadım bu gecenin eşine.

​Her biri meramını döktü tek tek ortaya,
Anlatmaya çalışsam bu hali, sığdıramam bir aya.
Kimi günahının çokluğundan dem vurdu,
Kimi yaptıklarından dolayı çok pişman oldu.

​Gönüller yatıştı, sükûta kavuştu ortam,
Bir tekbirle irkildik; yeri göğü çınlatan.
Sözün sahibi küçüktü lakin söz büyüktü,
O söz karşısında boynumuz hep büküktü.

​Sevgiyle, aşkla doldu yüreklerimiz,
Gönlümüze dizildi Hak’tan dileklerimiz.
Af dileyip ağladık, tövbe-i nasuh ettik;
Sabah namazını edayla gecemizi bitirdik.

​Kur’an o gece inmişti bu dünya semasına,
Oradan nüzul etti Hira Nur Mağarası’na.
Onunla şifa buldu gönüller ilmik ilmik,
Onun emriydi bize hem birlik hem beraberlik.

​Allah daim kılsın birlik beraberliğimizi,
Onur etsin her daim böyle gecelerde bizi.