VATAN AŞKI
Vatan aşkı yanar sinede, bir kadim nûrdur,
Bu ateşle dirilir halk, gönüller hep hûrdur.

Her yiğide bu sevda şeref, yol ve kemâldir,
Canı yok saydıran iman, özü hep helâldir.

Şehîdin döktüğü kan sanma yere akar,
O kandır bu toprağı vatan yapan, yurt yapar.

Hilâl altı solmaz, kızıl rengi silinmez,
O renk gökten inen rahmettir, asla bilinmez.

Ezan sesi yükselir seher vakti titreyip,
Bu sesle uyanır iman, kalp secdeye eğilip.

Secdeye varan gönül arınır kirden pastan,
Hak sesi çağırır onu içten ve derin haktan.

Şehâdet yolu nûrdur, yürüyen yanar durur,
Bu yolda kül olan can, bekâya doğru varır.

Vefâ dolu sineler saf saf Hakk’a yönelir,
Bu yol izzet yoludur, yürüyen şanla gelir.

Vatan ezan demek, secdeyle dimdik durmak,
Alın yere değmezse yurt olmaz kuru toprak.

Başını huşûyla eğen bilir bu hikmeti,
İmanla yoğrulan can anlar vatan kıymeti.

Şehîd olan asker taçlı bir sultan olur,
Gül yüzüyle semâya yükselir, iman olur.

Ardında destan kalır, dillerde söylenir,
Bir millet onun kanıyla yeniden dirilir.

Ey gönül, bekâ istersen bil bu hak sözü,
Vatan için can vermek saadetin özüdür.

Bu toprak canla vatandır, kan ile yoğrulur,
Can vermeyen bilmez ki yurt neyle korunur.. İSTANBUL,12 OCAK 2016