Evlerimiz vardı taşla çamurdan
Anam bazlama yapardı hamurdan
Ocağımızda duman tüterdi odundan
O günleri özlüyor arıyorum şimdi.

Ayağımızda çarıklar naylon ayakkabı
Yoğurtla pekmez Sofrada doldurur kabı
Her yiğidin bir adı olurdu bir de lakabı
O günleri özlüyor arıyorum şimdi.

Çoban olurduk oğlak kuzuya
Şakalaşırken düşerdik pusuya
Ekmek sarar yerdik turşuya
O günleri özlüyor arıyorum şimdi.

Türkü söylerdik yaşlılarınan gencinen
Salıncak kurardık ağaçlara örme siciminen
Oyun oynardık kız erkek bacım ciciminen
O günleri özlüyor arıyorum şimdi.

Karakucak güreş tutardık çayırda
Gem sürerlerdi binerdik harmanda
Kavga da ederdik bazı zamanda
O günleri özlüyor arıyorum şimdi.

Akşam olur dağılırdı herkes evine
Sabah olunca çerez doldururdu cebine
Kavuşurdu sil baştan yeniden birbirine
O günleri özlüyor arıyorum şimdi.

Duran DOĞAN