Her seferinde bir acı nakşediyorsun yüreğime
Zülfikar ile kazısan çıkmayan
Her seferinde bir sızı bırakıyorsun ruhuma
hiç durmaksızın sızlayan
Her seferinde bir ses bırakıyorsun kulaklarıma
her yerde adını fısıldayan
Her seferinde bir görüntü bırakıyorsun gözlerime
baktığım her yerde yüzünü hatırlatan
Her seferinde bir damla gözyaşı bırakıyorsun avuçlarıma
hiç bir zaman kurumayan
Her seferinde bir şiir bırakıyorsun kalemime
mürekkebi kağıtlarda solmayan
Her seferinde bir hasret bırakıyorsun önüme
ardımdan gölgesi kaybolmayan
Her seferinde bir keder bırakıyorsun hafızama
uykuda bile hatırlanan
Her seferinde bir yas bırakıyorsun varlığıma
can çıkmadan bitmeyen
Her seferinde bir hatıra bırakıyorsun hayatıma
canım çıksa da unutulmayan

Her seferinde adını bilmediğim bir şey bırakıyorsun kanıma
damarlarımda dolaşan
ve bütün hücrelerime kalbimin her atışında ulaşan

Her seferinde bir bavul yalnızlık bırakıyorsun odama
Ne güzel katlamışsın içine
...acılarını
...sızılarını
...seslerini
...gözlerini
...gözyaşlarını
...şiirlerini
...yaslarını
...kederlerini
...sevinçlerini
...özlemlerini
ve.........yalnızlığını

Tek tek dokunmak istedim hepsine
içinden çıktılar ve bütün odamı doldurdular
Biraz mutluluk
biraz umut ekleyip
katlamak istedim sonra senin gibi
bavula sığmadılar
Mutluluk ve umut dışarıda kaldılar
Her seferinde bir bavul yalnızlık bırakıyorsun odama
Ne güzel katlamışsın ... @_ahad____