Zamanın rüzgarında ömrümüz uçan yaprak
Bir zaman kesitine hapsolmuşuz bilmedik
Yolların gittiği yer bittiği yer o toprak
Bir rüyaya aşıktık uykumuzu bölmedik

Bazen estik gürledik damlayı umman sandık
Bazen bitti çareler , yandık bittik tıkandık
Zora dara düştükçe, dert yanmaktan usandık
Kendimize güvenip, dedik daha ölmedik

İş başa düştüğünde ipe un sermedik hiç
Sevmeyi sevdik lakin murada ermedik hiç
Nefrete köle olup hırsa yol vermedik hiç
Sadakat bir şerefti, biz vefasız olmadık

Bir deli rüzgar olduk bazen estik savrulduk
Çölleri mesken tuttuk kor ateşte kavrulduk
Düştük şaştık ve lakin yine kalkıp doğrulduk
Düşene el uzattık şaşana da gülmedik

Elbet biz de yanıldık günahlara da battık
Nice zorlu belaya musibetlere çattık
Tevhid de çiçek açtık gaflet zehrini attık
Allah’tan başkasına kul olup eğilmedik

Sırlarda yürüdükçe tüm ukdeler çözüldü
Gözlere perde olan yalan yanlış sezildi
Kalpler bayram ederken nefis şeytan rezildi
O’ndan geldik ve O’na dönüşümüz dür bildik.

Bayram Ali Bülbül