Güç düşünün sınırsızlığa aralanan kapısından zıt hayallerin bir bir uçurulduğunu öncül dizelerde duyumsadık.

...tut çocuk rüzgarlı eteğimden
bahçelere yürüyelim
omzumuzda hilal
gökte yıldızlarla..

Finale inerken umut iplikleriyle örülen özlenen kadere vuslatı hissettik.

Çok güzel ve özgündü şiiriniz.
Kutlarım yürekten.
Sevgiler, esenlikler.

Beyaz duvarlar ..

Yani perdesi şiire açılan şairin kozmik odası.
Okuyanda güzellik duygusu uyandıracak, bir ayağı yerde bir ayağı gökte, büyülü sözlerle donatılmış ruh tuvali.

Şairin, siz uyurken gecenin bir yarısında, ruhunun bir yarısından esen rüzgârlara yolculuk esnasında tuttuğu seyir defteri günlükleri..

Yani anılarını, yaşanmışlık öykülerini, hayâlini kurduğu dünyanın tüm gizemini kaleme aldığı beyaz sayfalar.. diyebilir miyiz acaba?

Nasıl bir duygunun içindedir bilmezler!
Nasıl koşar ve insan nasıl konuşur orda kendisiyle, çözemezler!

Bir cam arkası hüznü
Bir ayna ötesi dalgınlığı, "bir dağ başı yalnızlığı" nasıl yaşar, yaşanır göremezler!

Rüyâ âleminden koparılmış bir yaprak gibidir orda yalnızlık.
Belki bir mısranın elinden tutup esecek. Belki bir düşüncenin paramparça olmuş yurdundan seslenecek.

Nice bölüşülmüş hayâller dağılırken caddelere, nice ölü kuşlar uçacak içimizden. İçimizin imi bölük pörçük, içimiz toz/dumandır o anlarda kimseler bilmez!

Şiiri okuyunca ilk akla gelenler ahenk oluyor. Sonra çağrışım yaptığı duygular sonra da sesler..

Zor bir sanat dalı olduğundan bahsedilir hep şiirin. Onun içindir ki ciddiye alınmazsa sayıklamadan öteye geçilemez.

Görülen o ki, şiir nasıl bir ciddiyetle kaleme alındığı aşikar..
Kalpten püsküren kelimeleri nereye ve ne şekilde oturtulacağı önemli demek ki. Sözcüklerin mevkisi, düzeni ve kurgusunun başarıyla uyarlanışı = ahenk ve akışkanlık.



günü kutlu olsun Tesbih şairin.

Yüz tane şiir koysalar önüme, bilirim senin olanı ☺️
Dokusu, tadı, rengi her zaman açık ara farklı tüm şiirlerden...

Kutluyorum gününü şairem
Sevgimle çok 🤗