1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
640
Okunma
Acıları Park Ediyorum
Meyhaneci, doldur kadehe rakıyı,
Acıları park edip geliyorum.
Ben bu gece yaşarken,
Benim için ölenlere içerim.
Donat şöyle adam gibi masayı,
Adam gibi adamlar öleli çok oldu.
Getir masaya kapağı açılmamış,
Genzimi yakan anıları...
Karıştırma şimdi Leyla’yı,
Terk edip gidişini anlatma bile,
Gerek yok nedensiz gerginliğe,
Rakımız ısınmasın yeter bize.
Meyhaneci,
Salatanın soğanı mı acıydı?
Yersiz yere yaşarttı gözlerimin kan ırmaklarını.
Nereden açtın Leyla’nın konusunu?
Façalı bir sevdanın, doymak bilmez acısıydı.
Ah be can,
Yine o rakı, yine aynı muhabbet...
Yine ölmek için bu uykular,
Uyumamaya direnen gözler,
Kabuslar görmekten korkan rüyalar...
Ah be can,
Bilirim, çaresiz bu sancı...
23/09/2023
Yunus Yaşar
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz