her gün kıyamet senaryosu yazılan fâni dünyada
senin için bir şiir astım göğün minaresine
ne çok hüzne buladım
ne de imge yağmurunda boğdum
minnacık yüreğimin sevgisiyle suladım
içimi döktüm içine
içini döktüm içime
kalbimi böldüm ikiye
kabul edersen kalbim kalbime eş
dualarım dualarına kardeş

kırık kanatlarımla tünedim bir şiirin baş köşesine
acım acına eş dedi eski dost
taaa oralardan kalkıp gelmişsin
çayı aşk ile içersek höpürdete höpürdete
iki küçük kız çocuğunun sevinci ile
buğulu gözlerimize kalp resmi çizip
sarılırsak birbirimize geçer belki
sızılı yaramızın bin asırlık âhı
dost dedi ki geçer geçmesine de
benimkisi koyu olsun
bir dem bir demlik
kalbim kalbime dönük
içeriz be içeriz
yeter ki aşk olsun



sabahın en ücra saatinde
satırlarıma yeni başlamışken
seviştim ilâhi huzurun secdesi ile
rüya imiş meğer gördüklerim
dost beni özlemiş
derin derin iç sesiyle kalbini bırakmış sabrın kıblesine
çile güzel şey dercesine
Allah aşkıyla bir kez daha sevdim dost bu güzel gelişini
sen hep hoş gelip sefalar getirdin yüreğimin
pır pır atan yerine
tekrar tekrar hoş geldin avuç içlerimin aminine



ahhh dost ahhh
sonsuzluğu biz beş vaktin ayak sesinde bulduk
her gün huzura koştuk durduk
ne mutlu ki bize
bu aşktan hiç yorulmadık
yolun sonunda kavuşmak varsa Yaradana
varsın yanalım sonsuz aşkla
varsın ölene dek kapanmasın yaralarımız...




nagihan